Valentín Lamas Carvajal

Na Galipedia, a wikipedia en galego.

Valentín Lamas Carvajal (Ourense, 1 de setembro de 1849 - Ourense, 4 de setembro de 1906) foi un autor e xornalista galego.

Lamas Carvajal era fillo do ourensán José Francisco Lamas e da lucense María Manuela Carvajales. Ficou orfo de pai con dous anos e cunha nai de dezasete anos. Aliviou esta situación un tío seu, o irmán da súa nai, Pedro Carvajales, un pintor de certo nome naquela altura, e a quen Lamas lle dedicará o seu primeiro libro, La monja de San Payo (1871).

Estudou bacharelato na súa cidade natal e en 1870 trasladouse a Santiago de Compostela para cursar medicina na Universidade de Santiago de Compostela, estudos que non chegou a rematar por mor dunha afección ocular que co tempo o deixaría cego. A andaina universitaria compostelá de Lamas ficou moi patente na súa escrita e na súa visión de Galicia, xa que nesta cidade entrou en contacto coa intelectualidade galega. Sábese, por unha carta súa publicada en El Heraldo Gallego, que en 1871 dirixiu nesta cidade a revista La Aurora de Galicia e que aquí tamén publicou as súas primeiras obras, que presentan influencias románticas.

A partir do ano 1874 a súa vida estivo definitivamente vencellada á Cidade das Burgas ao casar, o 4 de xaneiro de 1874, cunha antiga compañeira de estudos, Amalia Rosina Sánchez, natural da Guarda, coa que tivo numerosa descendencia

Os seus problemas coa vista non lle impediron que fose ser o autor máis prolífico e polifacético do seu tempo. Tivo unha incesante actividade literaria e xornalística. Fundou xornais moi populares naquela altura, como El Heraldo Gallego, publicado até 1880, e o primeiro semanario escrito integramente en galego, de moito eco popular e que se publica dende 1876 até 1890, O Tío Marcos da Portela, onde publicou Catecismo do labrego en sete entregas no ano 1888 ^[1], un dos libros que máis se venderon en galego, xa que tivo seis edicións no prazo dun ano dende a súa publicación en libro. Foi tamén director do xornal El Eco de Orense.

En 1887 publicou Gallegada. Tradiciós, costumes, tipos e contos da terriña, conxunto de 19 narracións, todas elas publicadas con anterioridade en O tío Marcos da Portela. No conxunto dos textos de Gallegada pódese ver a vontade populista e comprometida coa defensa dos labregos por parte de Lamas, así como a descrición de cadros de costumes imbuídos de acenos pintorescos, picarescos e cómicos.

Foi un dos membros fundadores da Real Academia Galega. Morreu o 4 de setembro de 1906 en Ourense. Foi soterrado no cemiterio de San Francisco na cidade en que naceu.

Índice 1 Obra 1.1 Obra poética 1.2 Obra narrativa 2 Referencias 3 Véxase tamén 3.1 Bibliografía 3.2 Ligazóns externas

[editar] Obra

[editar] Obra poética

• Dez Cartas ôs Gallegos (1875)
• Espiñas, Follas e Froles. Colección de Versiños Gallegos (Ramiño Primeiro) (1875)
• Espiñas, Follas e Froles. Colección de Versiños Gallegos (Ramiño Segundo) (1876)
• Saudades Gallegas (1880)
• A Musa das Aldeas (1890)

[editar] Obra narrativa

• Gallegada, Tradiciós, Costumes, Tipos e Contos da Terriña (1887)
• Catecismo do Labrego (1889)

[editar] Referencias

1. ↑ Parrafeo nº 250, do 21.10.1888, ao nº 256, do 2.12.1888.

[editar] Véxase tamén

[editar] Bibliografía

• Rafael Adán: Gallegada e outros textos en prosa. ISBN (13): 978-84-453-3756-1 / ISBN (10): 84-453-3756-4

• VV. AA.: Actas das Xornadas sobre Lamas Carvajal, celebradas en Ourense entre os días 21 e 22 de outubro de 1999.

• VV. AA.: Raigame: revista de arte, cultura e tradicións populares, n.º 24, 2006.[1]

[editar] Ligazóns externas

• Un lugar entre os grandes [2]
• No centenario de Lamas Carvajal [3]
• El recuerdo a Valentín Lamas Carvajal en La Voz de Galicia (en español) [4]
• Obras en rede de Valentín Lamas Carvajal [5]
• Textos soltos de revistas en rede de Valentín Lamas Carvajal [6]