Camiño de Santiago
Na Galipedia, a wikipedia en galego.
|
|||
| Camiño de Santiago | |||
O Camiño de Santiago
|
|||
| Información | |||
|---|---|---|---|
| Inscrición: | 1993 | ||
| Localización: | Europa | ||
| Criterios: | (ii) (iv) (vi) | ||
| Descrición UNESCO: | fr en | ||
O Camiño de Santiago é un conxunto de vías de acceso de peregrinos a Santiago, creado a partir da descuberta dos restos (presumiblemente) do Apóstolo no lugar do Libredón, en Santiago de Compostela, durante o reinado de Afonso II.
Índice |
[editar] Vías
O Camiño ten varias vías alternativas, de maior ou menor uso segundo as épocas e circunstancias do seu nacemento:
- O primeiro foi o camiño Primitivo, que, ao parecer, foi o que seguiu o rei Afonso II na súa peregrinaxe a Santiago (inaugurando esta vía dun xeito politicamente interesado).
- O camiño do Norte, pola costa do mar Cantábrico ata Ribadeo e logo polo interior de Galiza. Alternativamente, cruzaba por Abres o río Eo.
- En Francia hai catro vías para a peregrinaxe a Santiago: A vía tolosana, que entra en España por Somport, e as vías Lemosina, Podianense e turonense, que pasaban os Pireneos por Somport para seguir polo camiño francés.
- O camiño francés, que transcorre pola meseta entrando na península por Roncesvales e en Galiza polo Cebreiro (e que foi o que desprazou en importancia aos anteriores ao facerse máis segura a rota da meseta polo avance da Reconquista).
- O camiño aragonés, era o que seguían os peregrinos que entraban por Somport.
- O camiño portugués, que recolle os peregrinos de Portugal.
- A Vía da Prata, por onde viñan os peregrinos do sur de España e que continuaban en Galicia polo
- O Camiño do sueste que ía dende A Gudiña.
- O camiño inglés, dende Ferrol e A Coruña.
- En Italia os peregrinos seguían a vía Francigena, polo que tamén se peregrinaba a Roma.
- As vías marítimas, que realizaban os peregrinos que partían en naves dende as Illas de Gran Bretaña e Irlanda.
[editar] Historia
O culto a Santiago esténdese por Galicia e Asturias. Tras a peregrinación do rei Afonso II ao sartego do apóstolo, o rei mandou construír unha igrexa e estableceu unha comunidade relixiosa permanente. Afonso III peregrinou no 872 e voltou no 874 coa raíña Ximena, ordenou edificar unha nova basílica, que consagraron no ano 899 e é no seu reinado cando a peregrinación cara Compostela chega ata os Pireneos. No século X comezou a desenvolverse o camiño francés, coa chegada de peregrinos de Tours, Limoges e Le Puy, e mesmo a mediados do século chega en peregrinación o bispo de Le Puy, Gotescalco, un dos primeiros peregrinos de nome coñecido.
A comezos do século XI, Sancho III O Maior fixou o trazado definitivo do Camiño de Santiago, ao librar de incursións musulmás a zona comprendida entre os Pirineos e Náxera e aproveitar o trazado dunha antiga vía romana que substituíu o percorrido anterior que percorría Álava. Tamén a el se lle debe a influencia cluniaciense por todo o camiño.
Afonso VI de León e Castela e Sancho Ramírez de Navarra, tamén no século XI, dotaron de infraestruturas as vilas polas que pasaba o camiño: construción de hospitais para os peregrinos, pontes, melloras no trazado viario, e favoreceu as repoboacións das cidades do camiño, en especial con francos e eximindo do pago dalgúns portádegos aos peregrinos.
