Andrés Torres Queiruga
Na Galipedia, a wikipedia en galego.
Andrés Torres Queiruga, nado en Aguiño en 1940, é un teólogo e escritor galego.
Realizou estudos no seminario de Santiago de Compostela e na Universidade de Comillas, pasou dous anos en Roma realizando a súa tese. Profesor de Teoloxía no Instituto Teolóxico compostelá e de Filosofía da Relixión na Universidade de Santiago de Compostela. Membro da Real Academia Galega e do Consello da Cultura Galega, foi un dos fundadores e director da revista Encrucillada.
[editar] Obras
Estas son as súas principais obras[1]:
- Teoloxía e sociedade, Vigo, 1974
- Constitución y evolución del dogma: la teoría de Amor Ruibal y su aportación, Madrid, 1977
- Recupera-la salvación, Vigo, 1977
- Nova aproximación a unha filosofía da saudade, Vigo, 1981
- A revelación como maieútica histórica, Vigo, 1984
- Rolda de ideas, 1984
- A revelación de Deus na realización do home, Vigo, 1985
- Creo en Deus Pai. O Deus de Xesús e a autonomía humana, Vigo, 1986
- Noción, religación, trascendencia. O coñecemento de Deus en Amor Ruibal e Xavier Zubiri, A Coruña, 1990
- Recupera-la creación. Por unha relixión humanizadora, Vigo, 1996
- Fin del cristianismo premoderno. Retos hacia un nuevo horizonte, Santander, 2000
- Repensar a resurrección. A diferencia cristiá na continuidade das relixións e da cultura, Vigo, 2002
- Para unha filosofía da saudade, Ourense, 2003
[editar] Notas
- ↑ As datas de publicación das obras están recollidas de Dolores Vilavedra (coord.), Diccionario da Literatura Galega, Vol I, Vigo, 1995, páx. 579 e da biografía que aparece en Vieiros

